Zapowiedzi

Festiwal Prapremier 2021 ODZYSKIWANIE w Teatrze Polskim w Bydgoszczy

Festiwal Prapremier 2021 odbywa się w Teatrze Polskim w Bydgoszczy w województwie kujawsko-pomorskim. Partnerem głównym wydarzenia jest Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Teatr Polski w Bydgoszczy jest instytucją artystyczną finansowaną ze środków Urzędu Miasta Bydgoszczy.

IDEA FESTIWALU

Centralną ideą i hasłem organizującym jubileuszową 20. edycję Festiwalu Prapremier będzie „odzyskiwanie”. Mamy poczucie, że w ostatnich latach polski teatr bardzo mocno skręcił w stronę jednorazowości i doraźności. Teksty dramatyczne tworzone są w trakcie prób do spektakli i przeważnie wystawiane tylko raz. W znaczący sposób może wpływać to na ich jakość oraz profilowanie pod estetykę reżysera i konkretnej produkcji teatralnej. Dramat, w naszej opinii, powinien być otwartym zaproszeniem do rozmowy i interpretacji. Mamy do czynienia z dominacją „mód i trendów” jeżeli chodzi o tematy
i problemy podejmowane przez współczesnych polskich twórców teatralnych, co sprawia, że wiele ważnych kwestii dla kultury zostaje w dyskursie teatralnym pominiętych. Chcemy w ramach Festiwalu Prapremier zwrócić się do idei założycielskiej tej imprezy — poszukiwania nowych języków, form, idei i tematów obecnych w najnowszych tekstach dramatycznych. Chcemy odzyskiwać w ramach Festiwalu Prapremier teksty współczesne wystawione jednokrotnie, tematy, które są pomijane przez współczesnych twórców (dlatego m.in. planujemy prapremierę dramatu poświęconego zbrodni katyńskiej) oraz inne teksty kultury, które nie są obecne w dyskursie teatralnym (w tym aspekcie chcemy zainicjować powstanie tekstu dramatycznego inspirowanego scenariuszami i filmami dokumentalnymi Krzysztofa Kieślowskiego).

Jako że od wielu lat teatr polski zapatrzony był w teatr zachodni, zwłaszcza w teatr niemiecki, chcemy poszukać nowych inspiracji, zwracając się na Wschód. Odzyskiwać naszą tożsamość związaną z położeniem Polski w Europie. Aktualnie w teatrach naszych sąsiadów: Białorusi, Ukrainy, Łotwy, a także państw byłego „bloku wschodniego” Gruzji, Armenii czy Serbii zachodzą bardzo ciekawe procesy zmian. Bycie w stałym, bliskim kontakcie z twórcami zagranicznymi jest ważnym czynnikiem rozwojowym dla polskich twórców. O ile początkiem rewolucyjnych zmian w polskim teatrze w latach 90. była dramaturgia zachodnia i idea postdramatyzmu, o tyle chcemy teraz szukać w innych przestrzeniach, zwracając się bardziej w kierunku konstrukcji niż dekonstrukcji. Wiele z mitów zostało już zdekonstruowanych, wydaje się, że ważnym zadaniem teatru dzisiaj jest tworzenie nowych opowieści i narracji poprzez nowe języki, tematy i estetyki.

AURORA.
Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy

Festiwal Prapremier organizowany od 20 lat przez Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy pragnie wrócić do swoich korzeni i skupić się na nowych tekstach dramatycznych wyznaczających kierunki rozwoju współczesnego teatru. W obrębie nowych tekstów dramatycznych chcemy poszukiwać nowego języka i nowych form teatru. Wierzymy, że dziś, po 30 latach od zmiany ustrojowej, Polska może stać się swoistym centrum współczesnego dramatu i teatru, dlatego powołaliśmy międzynarodową nagrodę dramaturgiczną – “AURORA – Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy” przyznawaną za wybitny dramat współczesny. Aurora to z jednej strony symbol zorzy polarnej, świtu i odnowy, z drugiej zaś to symbol rewolucji – idee bliskie Teatrowi Polskiemu.

W przeciągu ostatnich dwudziestu lat polski teatr zapatrzony był na teatr zachodni – inspirując się jego estetykami, tematami i tekstami, jednocześnie pomijając swoje korzenie i szukanie inspiracji w regionie. W nowej formule Festiwalu Prapremier pragniemy zwrócić swoje zainteresowanie w drugą stronę – na wschód, gdzie teatralnie, ale i społecznie i politycznie dzieje się obecnie wyjątkowo dużo.  „Wschód” rozumiemy tu w dwójnasób – terytorialnie  i geopolitycznie, ale także jako początek, odnowę, powołanie do życia. Wschód to ferment, przenikanie się kultur, religii, systemów politycznych. Wschód to wreszcie tygiel, w którym kotłują się ze sobą narodowe racje, tradycje, często wzajemnie wykluczające się idee, to wreszcie miejsce, gdzie pytania o kondycję człowieka, narodowość, przynależność, prawdę historyczną i społeczną są wciąż żywe i stają się tematem dla twórców teatralnych, w szczególności zaś dla dramatopisarek i dramatopisarzy.

Zaproszenie do wzięcia udziału w konkursie  skierowaliśmy do Autorów i Autorek z Polski, ale także z: Rosji, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy, Estonii, Finlandii, Gruzji, Armenii, Węgier, Czech, Słowacji, Albanii, Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowina, Mołdawii, Rumunii, Macedonii, Słowenii, Bułgarii, Czarnogóry, Kosowa, Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Uzbekistanu, Azerbejdżanu, Turkmenistanu. Nabór tekstów w języku polskim, rosyjskim bądź angielskim trwał do 15 kwietnia.

Do konkursu zgłoszonych zostało 288 tekstów. Wśród nadesłanych znalazło się 146 dramatów w języku polskim, 120 w języku rosyjskim i 22 w języku angielskim. Autorzy nadesłanych tekstów pochodzą z Azerbejdżanu, Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Finlandii, Gruzji, Kazachstanu, Kosowa, Litwy, Łotwy, Polski, Rosji, Rumunii, Serbii i Ukrainy.

W pierwszym etapie konkursu trzyosobowe jury w składzie Davit Gabunia (uznany pisarz i dramatopisarz gruziński), Julia Holewińska (dramatopisarka polska, wicedyrektorka Teatru Polskiego w Bydgoszczy) i Agnieszka Lubomira Piotrowska (tłumaczka dramatów z języka rosyjskiego, członkini Zarządu sekcji C Stowarzyszenia Autorów ZAiKS) wybrało pięć finałowych tekstów. Zostaną  one zaprezentowane w formie szkiców scenicznych w trakcie Festiwalu Prapremier.

Listę finalistów i finalistek konkursu poznaliśmy 30 czerwca 2021 roku. Oto werdykt jury:

Jury w składzie: Davit Gabunia, Julia Holewińska, Agnieszka Lubomira Piotrowska po przeczytaniu 288 tekstów z 16 krajów postanowiło wybrać 5 sztuk, które znajdą się w finale AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. W kolejności alfabetycznej są to:

Lasza Bugadze – „Antimedea” (Gruzja)

Michał Buszewicz – „Autobiografia na wszelki wypadek” (Polska)

Tijana Grumić – „I have never seen the stars” (Serbia)

Mikita Iljinczyk – „Dark room” (Białoruś)

Lena Laguszonkowa – „Matka Gorkiego” (Ukraina)

Jury pragnie także wyróżnić i rekomendować do wystawienia teatrom w Polsce i zagranicą następujące sztuki:

Magda Fertacz – „Tysiąc nocy i jedna. Szeherezada 1979” (Polska)

Olga Maciupa – „Piłka leci na wschodni brzeg”(Ukraina)

Marek Brand – „Przytul mnie” (Polska)

Wiktor Bagiński/Martyna Wawrzyniak – „Serce” (Polska)

Marta Nowak – „Zapominanie” (Polska)

Hubert Michalak – „Znakrzyża” (Polska)

Saara Turunen – „Medusa’s room” (Finlandia)

Andri Luup – „Felicitas” (Estonia)

Agata M. Skrzypek – „Na zaliczenie. Rewia udramatyzowana” (Polska)

Michał Kmiecik – „Na krawędzi” (Polska)

Oksana Sawczenko – „Kiedy paliliśmy kosmos”, tytuł oryginalny: «Когда мы курили космос» (Ukraina)

Nurajna Satpajewa – „Upadek Świnki Peppy”, tytuł oryginalny: «Грехопадение Свинки Пеппы» (Kazachstan)

Oksana Masłowa – „Patelnia”, tytuł oryginalny: «Сковорода» (Ukraina)

Alena Iwaniuszenko –  “Scrolling”, tytuł oryginalny: «Скроллинг» (Białoruś)

Daniło Brakočević – „In an Eggshell” (Serbia)

Paata Tsikolia – „Medea s01e06” (Gruzja)

Pavlo Yurov „E.M.D.R” (Ukraina)

Dmitrij Lewickij „20 sekund”, tytuł oryginalny:  «20 секунд» (Ukraina)

Dmitrij Daniłow „Co robiłeś wczoraj wieczorem?”, tytuł oryginalny: «Что вы делали вчера вечером?» (Rosja)

Andy Iva  (Andriej Iwaniuk) „Ekstremista” (Ukraina)

W kolejnym etapie pięcioosobowa Kapituła w składzie: Swiatłana Aleksijewicz (pisarka białoruska, Laureatka Nagrody Nobla), Davit Gabunia, Julia Holewińska, Marius Ivaskevicius (wybitny dramatopisarz litewski), Agnieszka Lubomira Piotrowska wybierze zwycięski tekst i przyzna AURORĘ – Nagrodę Dramaturgiczną Miasta Bydgoszczy w wysokości 50.000 zł.

Dodatkowe nagrody dla finalistów przyzna Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, które jest partnerem konkursu.

Zwycięzców poznamy podczas jubileuszowej XX edycji Festiwalu Prapremier, który odbędzie się w dniach 1 października – 4 grudnia w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Gala wręczenia AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy odbędzie się 23 października w Pałacu w Ostromecku.

AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy w liczbach:

288 tekstów zostało zgłoszonych do pierwszego etapu konkursu

146  tekstów w języku polskim

120  tekstów w języku rosyjskim

22  tekstów w języku angielskim

16 krajów  ma swoich reprezentantów wśród zgłoszonych autorów i autorek. Pochodzą oni z Azerbejdżanu, Białorusi, Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Finlandii, Gruzji, Kazachstanu, Kosowa, Litwy, Łotwy, Polski, Rosji, Rumunii, Serbii i Ukrainy

5 tekstów zostanie zakwalifikowanych do ścisłego finału AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. Wszystkie finałowe teksty zostaną zaprezentowane w formie szkiców scenicznych w trakcie Festiwalu Prapremier 2021

50000 złotych to główna nagroda w konkursie AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy. Nagrody dodatkowe dla finalistów przyzna partner nagrody – Stowarzyszenie Autorów ZAIKS

PROGRAM FESTIWALU

FESTIWAL PRAPREMIER 2021 ODZYSKIWANIE – program
1.1018.00NIC O NAS BEZ NAS OTWARTA PRÓBA Teatr Polski w Bydgoszczy
03.1017.00PRZEMIANY PREMIERA Teatr Studio | Teatr Polski w Bydgoszczy | Festiwal Mała Boska Komedia |Teatr Łaźnia Nowa
05.1019.00PRZEMIANY Teatr Studio | Teatr Polski w Bydgoszczy | Festiwal Mała Boska Komedia | Teatr Łaźnia Nowa
06.1011.00PRZEMIANY Teatr Studio | Teatr Polski w Bydgoszczy | Festiwal Mała Boska Komedia | Teatr Łaźnia Nowa
16.1019.00PRUDOK Teatr Kupałowcy | Białoruś
17.1016.00PRUDOK Teatr Kupałowcy | Białoruś
18.1019.00ANTYMEDEA | Lasha Bugadze szkic sceniczny | finalista AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
19.1019.00MATKA GORKIEGO | Lena Laguszonkowa szkic sceniczny | finalistka AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
20.1019.00AUTOBIOGRAFIA NA WSZELKI WYPADEK | Michał Buszewicz szkic sceniczny | finalista AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
21.1019.00NIGDY NIE WIDZIAŁAM GWIAZD | Tijana Grumić szkic sceniczny | finalistka AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
22.1019.00DARK ROOM | Mikita Ilinczyk szkic sceniczny | finalista AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
23.10  15.00   19.00Debata finałowa Gala finałowa AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy
06.1119.00CUD MNIEMANY, CZYLI KRAKOWIACY I GÓRALE Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
10.1119.00AUTOBIOGRAFIA NA WSZELKI WYPADEK Teatr Łaźnia Nowa | Kraków
13.1119.00KATYŃ. TEORIA BARW Teatr Polski w Bydgoszczy
14.1116.00KATYŃ. TEORIA BARW Teatr Polski w Bydgoszczy
16.1119.00KATYŃ. TEORIA BARW Teatr Polski w Bydgoszczy
   
19.1120.00ACH, JEŻELI PRZYJDĘ DAĆ, TAK OKRUTNE, MOJE OSTATNIE POŻEGNANIE Teatr Polski w Bydgoszczy
20.1119:00   20.00REZYDENCJA JANA JELIŃSKIEGO WORK IN PROGRESS Teatr Polski w Bydgoszczy ACH, JEŻELI PRZYJDĘ DAĆ,TAK OKRUTNE, MOJE OSTATNIE POŻEGNANIE Teatr Polski w Bydgoszczy
26.1119.00MASZYNA Teatr Polski w Bydgoszczy
27.1116.00MASZYNA Teatr Polski w Bydgoszczy
 19.00TWARZĄ W TWARZ Teatr Polski w Bydgoszczy |Teatr Powszechny Warszawa
28.1116.00TWARZĄ W TWARZ Teatr Polski w Bydgoszczy | Teatr Powszechny Warszawa
03.1219.00NIC O NAS BEZ NAS POKAZ PRZEDPREMIEROWY Teatr Polski w Bydgoszczy
04.1217.30Gala finałowa konkursu SZUKAMY POLSKIEGO SZEKSPIRA                      
 19.00NIC O NAS BEZ NAS  POKAZ PRZEDPREMIEROWY Teatr Polski w Bydgoszczy
Przegląd filmów dokumentalnych Krzysztofa Kieślowskiego
3.12 Fabryka, czarno-biały, 35 mm, 17 min, 1970
Siedem kobiet w różnym wieku, czarno-biały, 35 mm, 15 min, 1978
Robotnicy 1971: Nic o nas bez nas, 16 mm, 46 min, 1972
4.12 Nie wiem czarno-biały, 35 mm, 43 min, 1976
Pierwsza miłość barwny, 52 min, 1977
Gadające głowy 35 mm, 14 min, 1980


3.10 | niedziela | g. 17.00 | Duża Scena TPB | PREMIERA

5.10 | wtorek | g. 19.00 | Duża Scena TPB

6.10 | środa | g. 11.00 | Duża Scena TPB

Teatr Studio w Warszawie | Teatr Polski w Bydgoszczy | Festiwal Mała Boska Komedia |
 Teatr Łaźnia Nowa

PRZEMIANY

reżyseria Michał Borczuch

tekst i dramaturgia Joanna Bednarczyk

scenografia i kostiumy Dorota Nawrot

muzyka Krzysztof Bagiński

reżyseria światła Oskar Pawełko

video Wojciech Sobolewski

konsultanci dramaturgiczni Leszek Kogut, Kamil Zalewski, Jan Koplin

pedagog teatru Sebastian Świąder

kierowniczka produkcji Monika Balińska
asystenka produkcji Zuzanna Prusińska
asystenci reżysera Piotr Sędkowski, Jan Kanty Zienko, Patrycja Wysokińska

inspicjentki Hanna Gruszczyńska, Zuzanna Prusińska

występują Laura Baranowska, Dominika Biernat, Kamil Biła, Marcelina Bukowska, Sara Celler-Jezierska, Ksenia Cieślukowska, Jagoda Klimkowska, Emilia Kubiak, Dawid Łagodziński, Karol Franek Nowiński, Olga Ostachowicz, Zuzanna Plucińska, Halina Rasiakówna, Michalina Rodak, Paweł Smagała, Michał Sosnowski, Jagoda Szymkiewicz, Jakub Wakar, Rob Wasiewicz, Kaja Wiechacka, Małgorzata Witkowska, Kacper Zakrzewski, Krzysztof Zarzecki, Ewelina Żak

Dziewczyna strąca z półek antyczne wazony. Chłopak potrąca niewinnych przechodniów, czubkiem głowy zaczepia o zwisający konar nad wejściem do domu. Dziewczyna rozsadza rzeczywistość bezczelnie prychając, jednak rzeczywistość udaje, że nic się nie dzieje i konsekwentnie pomija niezborność taktownym milczeniem. Dziewczyna zachodzi w ciążę, chłopak rozbija auto o przydrożne drzewo, dziewczyna dostaje się na wymarzone studia, a chłopak postanawia uciec z domu i zamieszkać z przyjacielem poznanym w klubie.

Dorastanie to wariactwo. Tak naprawdę tylko nastolatek w chwili dojrzewania wie, co ma w głowie. Rosną kończyny górne i dolne, układ nerwowy nie nadąża za ciągle zmieniającym się kształtem ciała, nie ogarnia jego współrzędnych, wysyła impulsy na oślep, kompletnie zdezorientowany – gdzie kończy się ręka, gdzie zaczyna kark i głowa? Układ nerwowy tego nie wie, skazując swojego gospodarza na pokraczny taniec uniemożliwiający spokojne chodzenie. Hormony buzują. Wszystko dzieje się szybko i gwałtownie, a zmieniają się nie tyle okoliczności, co cały człowiek. Jego ciało i umysł. Na żadnym innym etapie życia człowiek nie ulega przemianom tak potężnym, jak w okresie dorastania. Czy jednak my się zmieniamy, czy zdejmujemy maski, które pokazaliśmy ludziom wokół nas? Czy przemiana jest konieczna? Czy
do przemiany konieczna jest samotność?

„Przemiany” Owidiusza są punktem wyjścia dla spektaklu Michała Borczucha, którego głównym tematem jest dorastanie. Do udziału w tworzeniu przedstawienia zaproszono nastoletnie osoby z Bydgoszczy i Warszawy oraz wychowanków domu dziecka w Szamocinie, z którymi reżyser rozwijał w ostatnich latach szereg projektów teatralnych.

16.10 | sobota | g. 19.00 | Duża Scena TPB | spektakl kameralny

17.10 | niedziela | g. 16.00 | Duża Scena TPB | spektakl kameralny

Teatr Kupałowcy | Białoruś

PRUDOK

reżyseria Roman Padalaka

scenografia Ekaterina Shimanovich  

reżyseria świateł Nikołaj Surkow  

reżyseria dźwięku Jurij Boczkarew 

reżyseria wideo Alekiej Sokołowski  

napisy Maria Puszkina  

manager Olga Kulikowskaja

występują Swiatłana Anikiej,

Dmitrij Jesieniewicz, Michaił Zuj 

„Prudok” – to historia dozorcy Teatru Kupałowskiego, pisarza Andrieja Horwata, który przeniósł się z miasta na wieś, żeby odbudować dom swojego dziadka. Zaczął pisać dziennik, który stał się podstawą dla książki, na podstawie której powstał scenariusz spektaklu. Spektakl opowiada o poszukiwaniu siebie i przeprowadzce, powrocie do prostego życia. Wieś jest ukazana jako inna planeta, odrębny kosmos. Spektakl został zrealizowany w Teatrze Kupałowskim w maju 2018. Nigdy nie był prezentowany na żadnym festiwalu. Przy wsparciu partnerów odbyło się „poleskie tourne” po miastach: Brześć, Pińsk, Kalinowicze, Gomel. W ciągu niecałych dwóch lat spektakl został zagrany około 80 razy. Cieszył się sprzedażą na poziomie 100% i zajmował pod tym względem pierwsze miejsce – pomimo tego, że był grany na scenie kameralnej, stał się liderem, jeśli chodzi o sprzedaż.

Kupałowcy to artyści byłego zespołu Narodowego Teatru im. Janki Kupały w Mińsku, który dotychczas był główną sceną teatralną na Białorusi. Po sfałszowaniu wyborów prezydenckich w sierpniu 2020, teatr praktycznie przestał istnieć. Po tym, jak dyrektor teatru Pavieł Łatuška otwarcie poparł antyrządowe protesty, został odwołany ze swojego stanowiska, a większość zespołu artystycznego złożyła wymówienia. Artyści teatru utworzyli niezależną grupę teatralną “Kupałowcy”, której celem jest podtrzymanie najlepszych tradycji Teatru Kupałowskiego w nowej formie.

FINAŁOWE SZKICE SCENICZNE

AURORA.
Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy

18.10 | poniedziałek | g. 19.00 | VI Liceum Ogólnokształcące im. J.J. Śniadeckich

Lasha Bugadze

ANTYMEDEA | szkic sceniczny

reżyseria Radosław Rychcik

autor Lasha Bugadze
tłumaczenie Diana Zadura
inspicjentka Hanna Gruszczyńska

występują Dagmara Mrowiec – Matuszak, Sara Celler – Jezierska, Małgorzata Trofimiuk, Paweł L. Gilewski,
Jerzy Pożarowski oraz Philip Mogilnitskiy

Informacja o autorze:

Lasha Bugadze, urodzony w 1977 roku, jest pisarzem i dramaturgiem z Gruzji. Pięciokrotny laureat głównej nagrody literackiej w Gruzji – SABA Awards, przyznawanej w różnych latach. Jego sztuki odniosły sukces w Europie. „When they’re attacking Taxi Drivers” („Kiedy atakują taksówkarzy”) zdobyła regionalną nagrodę BBC Radio-play (2007); “The Navigator” („Nawigator”) został ogłoszony najlepszym słuchowiskiem radiowym roku i zdobył pierwszą nagrodę (2011); „The President Has Come to See You” („Prezydent przyjechał do ciebie”) został wystawiony w Royal-Court Theaterw Londynie (2013); Paryż był gospodarzem publicznego czytania mono-dramatu Bugadze “Putin’s Mother” (“Matka Putina”) (2014), który od tego czasu był wystawiany na Ukrainie. Bugadze został laureatem Nagrody UE za “Lysistrata” („Lizystrata”) (Teatr Rustaveli, premiera 2016). Na Targach Książki we Frankfurcie (Gruzja – kraj gościnny) Bugadze zdobył nagrodę dla najlepszej powieści roku za „Small country” („Mały kraj”) (Saba, 2018). Jego teksty zostały przetłumaczone na 10 języków.

19.10 | wtorek | g.19.00 | Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego

Lena Laguszonkowa

MATKA GORKIEGO | szkic sceniczny

reżyseria Anna Augustynowicz

autor Lena Languszkowa
tłumaczenie Agnieszka Sowińska
inspicjent Adam Pakieła

występują Emilia Piech, Michalina Rodak

Informacja o autorce:

Lena Laguszonkowa urodziła się w miejscowości Stanica Ługańska (Ukraina). Absolwentka wydziału historii Ługańskiego Państwowego Uniwersytetu im. Tarasa Szewczenki. Jeszcze w dzieciństwie podejmowała próby pisania poezji i prozy, ale zniszczyła cały dorobek z tamtego czasu. Debiutowała jako dramatopisarka w 2018 sztuką BAZA, opowiadającą o kobietach i prostytucji, podczas festiwalu „Tydzień sztuki aktualnej” (Тиждень актуальной пьесы).

Współpracuje z Młodym teatrem oraz teatrem PostPlay. Uczestniczy w dwóch warsztatach i współkuratoruje laboratorium Narodowego Stowarzyszenia Teatralnych Działaczy Ukrainy. Laureatka konkursów „Tydzień sztuki aktualnej” (Тиждень актуальной пьесы) i Drama.UA. Dotychczas napisała 8 sztuk. Sztuka pt. „Czapajew i Wasilisa” o dekomunizacji i przemocy wśród nastolatków jest wystawiana w teatrze „Berezil” w Charkowie. W Odessie, w teatrze im. W. Wasilko planowane jest wystawienie musicalu „Plaga” – o pandemii w Londynie w XVII wieku.

Planowane jest także wystawienie sztuki „Hernán Cortés i pozostali” o konkwistadorach i postkolonialnych traumach. Lena Laguszonkowa pracowała nad adaptacją tekstów Bjorgesa, Bułhakowa, Szekspira Marqueza dla teatrów w Kijowie oraz w innych miastach Ukrainy. W niedalekiej przyszłości chciałaby napisać o Ługańsku, gdzie studiowała i mieszkała przez siedem lat, a także o gejszach i nocy św. Bartłomieja.

20.10 | środa | g. 19.00 | Kino Pomorzanin

Michał Buszewicz

AUTOBIOGRAFIA NA WSZELKI WYPADEK | szkic sceniczny

reżyseria Paweł Łysak

autor Michał Buszewicz
występują Emilia Piech, Michalina Rodak

Informacja o autorze:

Michał Buszewicz (ur. 1986) – dramatopisarz, dramaturg, reżyser. Autor tekstów dla teatru, m.in.: Zbrodnia, Misja, Aktorzy żydowscy, Kilka obcych słów po polsku, Kowboje, Powrót Tamary. Półfinalista i finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Podejmował także prace prowadzące o stworzenia scenariusza spektaklu z wykorzystaniem aktorskich improwizacji.

Efektem takiej pracy były Erazm w warszawskim Nowym Teatrze oraz Slow motion w Litewskim Teatrze Narodowym, oba w reżyserii Anny Smolar. Jako dramaturg współpracował z Eweliną Marciniak, Anną Augustynowicz, Janem Klatą, Cezarym Tomaszewskim. Reżyserował autorskie projekty, m. in.: Kwestia techniki, Kibice, Autobiografia na wszelki wypadek i Orfi według własnych scenariuszy, oraz Akademię Pana Kleksa według Jana Brzechwy. W latach 2015-2016 pełnił funkcję kierownika dramaturgów Narodowego Starego Teatru w Krakowie. Wielokrotnie współpracował z organizatorami warsztatów teatralnych i dramaturgicznych dla młodzieży i dorosłych. Jest członkiem kolektywu artystycznego Instytut Sztuk Performatywnych w Warszawie.

21.10 | czwartek | g. 19.00 | I Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida w Bydgoszczy

Tijana Grumić

NIGDY NIE WIDZIAŁAM GWIAZD | szkic sceniczny

reżyseria Iga Gańczarczyk

autor Tijana Grumić
tłumaczenie Dorota Jovanka
występują Katarzyna Pawłowska, Emilia Piech, Michalina Rodak, Małgorzata Witkowska, Jakub Ulewicz

Informacja o autorce:

TIJANA GRUMIĆ (1993) jest serbską dramatopisarką i dramaturżką. Ukończyła wydział dramatopisarstwa i dramaturgii na Wydziale Sztuk Dramatycznych w Belgradzie. Jej sztuki były wystawiane w teatrach w całej Serbii, m.in. w Serbskim Teatrze Narodowym w Nowym Sadzie, teatrze Atelje 212 w Belgradzie, teatrze „Bora Stanković’ we Vranje i Teatrze Miejskim w Čačaku. Tijana jest laureatką kilku nagród za swoją pracę teatralną, w tym 14. nagrody im. Borislava Mihajlovića Mihiza za dotychczasowe osiągnięcia w dziedzinie dramatopisarstwa.

22.10 | piątek | g. 19.00 | Uniwersytet Kazimierza Wielkiego

Mikita Iljinczyk

DARK ROOM | szkic sceniczny

reżyseria Klaudia Hartung-Wójciak

autor Mikita Iljinczyk
tłumaczenie Krzysztof Tyczko
występują Sara Celler – Jezierska, Karol Franek Nowiński, Michał Surówka, Marian Jaskulski

Informacja o autorze:

Mikita Iljinczyk, ur. 3 maja 1995 w Mińsku (Białoruś). Studiował w rosyjskim Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (GITIS) na kierunku Wiedza o teatrze (2012-2015, później – na kierunku Reżyseria (2015-2020). Swoje spektakle wystawiał w Rosji, Belgii, Białorusi. Był uczestnikiem konkursów dramaturgii „Write-Box-2016 (Białoruś), „Lubimowka-2018” (Rosja). Jedna z jego sztuk – „Pokój umiera” – była wystawiana w Mińsku, w performatywnej przestrzeni „Ok16”.

W 2020 „Ok16” został zamknięty przez władze białoruskie, więc spektakl nie ma szans na wznowienie. Na ten moment Mikita Iljinczyk jest rezydentem moskiewskiego Teatru na Bronnej kierowanego przez Konstantina Bogomołowa.

23.10 | sobota | g. 15.00 | Mała Scena TPB

POLA WALKI| DEBATA FINAŁOWA

prowadzenie: dr Katarzyna Kasia, dr Paweł Sztarbowski

5 lipca 2021 r. w centrum Tbilisi odbył się wspierany przez nacjonalistów i cerkiewny kler protest przeciwko Paradzie Równości. Doszło do brutalnego ataku na operatora telewizji Pirveli, który kilka dni później zmarł na skutek doznanych obrażeń. Odwołanie Parady Równości i trwająca od lat czynna dyskryminacja ruchu LGBTQiA to kolejne – po manipulacji wynikami wyborów w 2020 roku –  ataki gruzińskiej partii rządzącej na prawa człowieka i demokrację.

Represje wobec niezależnych dziennikarzy i aktywistów oraz przemoc wobec protestujących obywateli to zaledwie część poważnego rozłamu społecznego na Białorusi. Spowodowany wyborczym patem kryzys wyszedł poza jej granice i stał się problemem ponadregionalnym. Władze uprawiają retorykę antyzachodnią, likwidują struktury społeczeństwa obywatelskiego, przejmują ogólnokrajowe media.

Układy sił i monopole, walki i strategie, interesy i zyski – obserwując dzisiejszą sytuację w Europie Wschodniej widzimy pole walki. Jakie są motywacje i – przede wszystkim – wartości stron? Czym bądź kim straszą władze i przeciwko komu stosują mechanizmy obronne kraju? Jak manifestować swój opór w momencie, gdy jedynie uległość jest gwarantem bezpieczeństwa? Czy polaryzacja społeczna będzie narastać, czy istnieje szansa na neutralizację skrajnych postaw w niedalekiej przyszłości? Czy instytucje kultury mogą być przestrzenią wolną od politycznych napięć? I wreszcie – jaka w tym wszystkim jest rola sztuki?

Przy okazji powołania AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy Teatr Polski w Bydgoszczy rozpoczyna cykl debat, poruszający najbardziej newralgiczne tematy współczesnej rzeczywistości.  Będziemy rozmawiać z przedstawicielami i przedstawicielkami świata kultury i sztuki, specjalistami i specjalistkami z zakresu mediów, praw człowieka i aktywizmu. Do debaty POLA WALKI, która odbędzie się 23 października 2021 r., zaprosiliśmy następujące osoby:

Davit Gabunia – dramaturg, redaktor i tłumacz tekstów z języka angielskiego i szwedzkiego (Wydawnictwo Bakur Sulakauri), scenarzysta i producent telewizyjny (talk show analityczny RED ZONE, serial “Sztuczne Oddychanie” – 48 odcinków), koordynator międzynarodowych programów edukacyjnych i projektów medialnych (Women’s NGO Taso Foundation, Gruziński Dom Pisarza), kierownik literacki w Royal District Theatre (Tbilisi).

Data Tavadze – wybitny reżyser młodego pokolenia z Gruzji. Studiował aktorstwo, od 2008 roku pracuje jako reżyser w Royal District Theatre. Realizuje spektakle łączące klasyczne dramaty i mity z problematyką współczesną, zdobywając liczne nagrody.

Anzhela Krashevskaya – założycielka i dyrektorka Centrum Sztuk Wizualnych i Performatywnych Art Corporation. Do niedawna Centrum Art Corporation był głównym organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Filmowego “Listapad” oraz Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego “TEART” oraz niezależnym producentem teatralnym. TEART przez wiele lat był najważniejszym teatralnym wydarzeniem na Białorusi, posiadającym własny showcase, niezależną selekcję, program edukacyjny i własne produkcje.

Taciana Niadbaj – białoruska poetka, tłumaczka, koordynatorka projektów kulturalnych, m.in. Nagrody im. Jerzego Giedroycia, wice-przewodnicząca białoruskiego PEN-clubu.

Marius Ivaškevičius – litewski prozaik i dramatopisarz. Zadebiutował w 1996 roku tomem opowiadań “Komu dziatek” (“Kam vaiku”), w 1998 roku wydał powieść “Historia z chmury” (“Istorija iš debesies”; polskie wydanie 2001). Pisze scenariusze filmowe i teatralne, reżyseruje.

Prowadzenie debaty:

dr Katarzyna Kasia ­- filozofka, absolwentka Wydziału Filozofii i Socjologii UW, stypendystka Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej i The Kościuszko Foundation, visiting scholar w Princeton University. Prodziekan Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autorka książki Rzemiosło formowania. Luigiego Pareysona estetyka formatywności, tłumaczka tekstów włoskich filozofów (Pareyson, Vattimo i in.). Stała współpracowniczka „Kultury liberalnej”, członkini zespołu redakcyjnego „Przeglądu filozoficzno-literackiego”, często komentuje w mediach bieżące wydarzenia polityczne. W Akademii Sztuk Pięknych prowadzi zajęcia z historii filozofii, estetyki i filozofii kultury z elementami antropologii. Pod jej kierunkiem powstało w tej uczelni kilkadziesiąt znakomitych teoretycznych prac dyplomowych i licencjackich. Kierowniczka Katedry Teorii Kultury, prodziekan Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

dr Paweł Sztarbowskiukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, studiował Wiedzę o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie, w Instytucie Sztuki PAN obronił dysertację doktorską „Teatr i Solidarność. O teatrze wspólnoty”, pisaną pod kierunkiem prof. Krystyny Duniec. W latach 2006-2011 pracował w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego na stanowisku kierownika działu promocji teatru, a w latach 2011-2014 w Teatrze Polskim w Bydgoszczy na stanowisku zastępcy dyrektora ds. programowych i dyrektora programowego Festiwalu Prapremier. Od września 2014 pracuje w Teatrze Powszechnym w Warszawie na stanowisku zastępcy dyrektora ds. programowych.

23.10 | sobota | g.19.00 | Pałac w Ostromecku

GALA FINAŁOWA AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy

Podczas Gali Finałowej AURORY. NAGRODY DRAMATURGICZNEJ MIASTA BYDGOSZCZY pięcioosobowa Kapituła w składzie: Swiatłana Aleksijewicz (pisarka białoruska, Laureatka Nagrody Nobla), Davit Gabunia, Julia Holewińska, Marius Ivaskevicius (wybitny dramatopisarz litewski), Agnieszka Lubomira Piotrowska nagrodzi zwycięski tekst i przyzna AURORĘ – Nagrodę Dramaturgiczną Miasta Bydgoszczy w wysokości 50.000 zł.

Dodatkowe nagrody dla finalistów przyzna Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, które jest partnerem konkursu.

6.11 | sobota | g. 19.00 | Duża Scena TPB

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

CUD MNIEMANY, CZYLI KRAKOWIACY I GÓRALE

autor Wojciech Bogusławski

reżyseria Cezary Tomaszewski

adaptacja i dramaturgia Iga Gańcarczyk, Daria Kubisiak

scenografia i kostiumy Bracia – Agnieszka Klepacka, Maciej Chorąży

muzyka Jan Stefani

aranżacje Tomasz Leszczyński

przygotowanie wokalne Mira Smrek

choreografia Barbara Olech

reżyseria światła Jędrzej Jęcikowski

inspicjent Anna Wójcicka

producent Bartosz Jelonek

występują Lidia Bogaczówna, Ewelina Cassette, Dorota Godzic, Karolina Kazoń, Agnieszka Kościelniak, Katarzyna Zawiślak-Dolny, Alina Szczegielniak, Mateusz Bieryt, Karol Kubasiewicz, Daniel Malchar, Antoni Milancej, Rafał Szumera, Dominik Stroka, Tomasz Wysocki, Oskar Malinowski (gościnnie), Bożena Zawiślak-Dolny (gościnnie)

“Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale” to opera komiczna we dwóch aktach oryginalnie przez Wojciecha Bogusławskiego napisana z muzyką Jana Stefaniego, a właściwie singspiel, czyli śpiewogra inspirowana Mozartem i jego Uprowadzeniem z Seraju i Czarodziejskim fletem.

Wystawiona po raz pierwszy w 1794 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie, i od tego momentu pojawia się regularnie na polskich scenach i w repertuarze opery narodowej, a przez Leona Schillera okrzyknięta została pierwszą operą narodową. Narodowość tego dzieła opiera się na próbie uchwycenia wiejskiego krajobrazu, na wesołych i rubasznych scenach gdzie Krakowiacy, śpiewając uprawiają ziemie i śpiewając biją się za nią. Miłość, intrygi, konflikt klanów, śpiew i taniec. Brzmi to prawie jak scenariusz na musical country albo polskie West Side Story. Bliższy nam aniżeli wydaje się na pierwszy rzut oka.

W spektaklu wykorzystano fragment sceny z filmu Andy’ego Warhola “Samotni kowboje” oraz cytaty z książek: Michała Rauszera “Bękarty pańszczyzny” i Mony Chollet “Czarownice. Niezwyciężona siła kobiet”.

10.11 | środa | g. 19.00 | Mała Scena TPB

Teatr Łaźnia Nowa | Kraków

AUTOBIOGRAFIA NA WSZELKI WYPADEK

tekst, reżyseria Michał Buszewicz

scenografia Robert Mleczko

reżyseria świateł Elektryk

wideo wolontariat
kostiumy Anna Ziemniak

kompozytor Baasch

inspicjent Marcin Stalmach

obsada Tomasz Cymerman, Daniel Dobosz, Konrad Wosik

Bazując na fragmentach własnej biografii i materiałach dokumentalnych z życia ojca i dziadka, reżyser Michał Buszewicz tworzy na scenie swój na poły fikcyjny życiorys – od narodzin aż po projektowaną śmierć. Trudno rozstrzygnąć, co w tej historii jest zmyślone, a co prawdziwe. Co zapożyczone, a co przeżyte.

Dlaczego bohater autobiografii – stworzony na potrzeby sceny Michał Buszewicz, który właśnie umarł – powtarzał wciąż te same wzorce i popełniał te same błędy? Autobiografia przygotowana „na wszelki wypadek” jest próbą scenicznego stworzenia życia „na brudno”, projektowania na nie lęków i trudności. Czasem po to, żeby postawić je „przed nawiasem” i móc spojrzeć na nie obiektywnie. Czasem po to, żeby projektując przyszłość, sprawić, żeby mogła się ona potoczyć inaczej.

Lawirując między megalomanią a samobiczowaniem, bohater, którego życie poznajemy poprzez opowieść trzech mężczyzn przychodzących posprzątać mieszkanie po jego śmierci, mierzy się z porażkami, trudnościami twórczymi, wzorcami męskości, własnym przemijaniem.

13.11 | sobota | g. 19.00 | Mała Scena TPB

14.11 | niedziela | g. 16.00 | Mała Scena TPB

16.11 | wtorek | g. 19.00 | Mała Scena TPB

Teatr Polski w Bydgoszczy

KATYŃ. TEORIA BARW

reżyseria, scenografia Wojciech Faruga

tekst i dramaturgia Julia Holewińska

muzyka Teoniki Rożynek

choreografia Krystian Łysoń

występują Katarzyna Pawłowska, Małgorzata Trofimiuk, Paweł L.Gilewski, Damian Kwiatkowski, Michał Surówka, Jakub Ulewicz, Marcin Zawodziński

“Katyń. Teoria barw” jest próbą odzyskania historii
i zmierzenia się z pamięcią o jednym
z najtragiczniejszych wydarzeń w dziejach Polski.

Jest to opowieść o egzystencjalnym doświadczeniu więźniów osadzonych w obozach w Ostaszkowie, Starobielsku i Kozielsku. Punktem wyjścia jest dla twórców życie i twórczość Józefa Czapskiego – polskiego malarza i pisarza, a także historie oficerów pomordowanych w Katyniu oparte na ich pamiętnikach i materiałach archiwalnych.

Jaki kolor ma historia? Czym jest kłamstwo katyńskie i na ilu płaszczyznach jest ono wciąż powielane? Czy w Katyniu zginęli wyłącznie heteroseksualni mężczyźni? Z czym mierzyły się kobiety osadzone w sowieckich obozach? Jak i czy artysta może opowiedzieć o doświadczeniu śmierci i ocalenia?

“Katyń. Teoria barw” jest swoistą paletą, na której kolejne kolory walczą ze sobą o prawdę, miejsce i wagę. Jeden kolor zamazuje drugi tworząc plamy, gubiąc perspektywę czy figuratywność. Nie ma jednego obrazu, tak jak nie ma jednej Historii.

Julia Holewińska i Wojciech Faruga

19.11 | sobota | g. 20.00 | I Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida

20.11 | niedziela | g. 20.00 | I Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida

Teatr Polski w Bydgoszczy

ACH, JEŻELI PRZYJDĘ DAĆ, TAK OKRUTNE, MOJE OSTATNIE POŻEGNANIE

scenariusz, reżyseria Klaudia Hartung-Wójciak

dramaturgia Iga Gańczarczyk

muzyka Piotr Peszat

scenografia Barbara Hanicka

kostiumy Hanka Podraza

reżyseria światła Jędrzej Jęcikowski

przygotowanie wokalne Bartosz Lisik

występują Natasza Aleksandrowitch, Katarzyna Pawłowska, Emilia Piech, Małgorzata Witkowska,
Paweł L. Gilewski, Marian Jaskulski, Michał Surówka, Hanka Podraza (głos)

„Ach, jeżeli przyjdę dać, tak okrutne, moje ostatnie pożegnanie” to spektakl inspirowany Antygoną Sofoklesa, powstały na bazie zespołowego researchu i improwizacji. Wytworzone na czas spektaklu tymczasowe muzeum migrujących obiektów żałobnych stanie się przestrzenią publicznego uprawniania upamiętnień i opłakiwania.

Jak i kogo upamiętniać? Dlaczego warto histeryzować i konspirować? Dlaczego Wenus z Milo jest atrakcyjniejsza bez rąk? Czy Antygona ożywa jako melodramat? Co można znaleźć na zwierzęcych cmentarzach, w lokalnych muzeach, pod bydgoskimi pomnikami i w strofach Sofoklesa? Jak nauczono nas antyku i pożegnań? Po co mistyfikować, wydobywać to,
co nieistniejące i analizować „brak”?

Być może w momencie, gdy żałoba w przestrzeni publicznej staje się elementem polityk konserwujących i wykluczających, odzyskiwanie upamiętnień oraz żałoby – nienormatywnej, amoralnej, marginalnej, „słabej”, naruszającej dany porządek społeczny i kulturowy, ma szanse okazać się skuteczną strategią oporu i zmiany.

20.11 | niedziela | g. 19.00 | Mała Scena TPB

Teatr Polski w Bydgoszczy

REZYDENCJA JANA JELIŃSKIEGO | WORK IN PROGRESS

występują Sara Celler – Jezierska, Damian Kwiatkowski, Michał Surówka, Małgorzata Witkowska, Marcin Zawodziński

“Dobra pornografia to ta, która nie będzie nas zmuszać do dokonywania wyboru między tym, co podniecające, a tym, co etyczne.” – J. Botton

Z najnowszych badań wynika, że w 2020 roku funkcjonuje rekordowe 750 milionów strono charakterze pornograficznym. W 2020 roku na serwis Porn Hub przesłano filmy, których obejrzenie zajęłoby 114 lat. Według największego serwisu pornograficznego świata Porn Hub, porno w Polsce ogląda 71% Polaków i 29% Polek. Polki są ósmą, a Polacy dziewiątą grupą najczęściej oglądającą filmy pornograficzne na świecie. Pornografia, o której chcę opowiadać podczas rezydencji, jest zjawiskiem niezwykle złożonym i zróżnicowanym. Zależy mi na zbadaniu i ukazaniu różnych stron tego fenomenu, który wciąż pozostaje nieprzepracowany przez polskich twórców teatralnych. Zamierzam tak dobrać postaci, aby reprezentowały one odmienne poglądy, strategie i odczucia na kwestie związane z pornografią. Zderzenie różnych punktów widzenia, również tych niepopularnych, daje mi możliwość zainicjowania nowej dyskusji, która mogłaby toczyć się wokół branży pornograficznej i pornografii w ogóle.

Jan Jeliński

26.11 | piątek | g. 19.00 | Mała Scena TPB

27.11 | sobota | g. 17.00 | Mała Scena TPB

Teatr Polski w Bydgoszczy

MASZYNA

reżyseria Jagoda Szelc

dramaturgia Marta Keil

scenariusz Jagoda Szelc i Marta Keil we współpracy z zespołem aktorskim

światła i wizualizacje Przemysław Brynkiewicz

scenografia Natalia Giza

kostiumy Maja Skrzypek

muzyka Teoniki Rożynek

konsultacja choreograficzna Agnieszka Kryst

montaż video Anna Garncarczyk

inspicjent/asystent reżysera Adam Pakieła

charakteryzacja Adriana Klemenska, Michał Boroń

specjalne podziękowania InSzPer, Jakub Momro, Karolina Grzywnowicz

występują Sara Celler-Jezierska, Michalina Rodak, Małgorzata Trofimiuk, Mirosław Guzowski, Damian Kwiatkowski, Jerzy Pożarowski/ Jakub Ulewicz

Maszyna działa od dawna. Działa codziennie. Działa systemowo. Nie trzeba jej uruchamiać. Trzeba ją konserwować. Popsuta działa też wyśmienicie.

Można się nią zachwycać. Można w nią grać. Można nie zwracać uwagi na jej działanie.
Więc czemu bez przerwy wsłuchujesz się w nią z otwartymi ustami?

Maszyna naświetla dźwiękiem. Niedawno odkryto, że jeśli przez określony czas będzie się naświetlać kogoś konkretną długością fali dźwiękowej oraz wibracją tej fali, to nastąpią modyfikacje zachowań, a w dalszej kolejności: kolonizowanie myśli. Proces ten przebiega poprzez przyuczanie, zapewnianie, wytwarzanie odruchów, przycinanie, przyzwalanie, ocenianie, powtarzanie, zaniechanie. Dobrze jest nie wychylać się za bardzo – zmniejszamy wtedy ryzyko zakłóceń. Budowanie więzi także mu nie służy. Skuteczne oswojenie do konkretnych społecznych ról daje natomiast pewność, że porządek społeczny i ekonomiczny pozostanie nienaruszony, a my spełnimy swoje zadania.

W “Maszynie” materializują się najdrobniejsze procesy lonżowania myśli, rozpięte między czułością a torturą. Działają według określonych procedur, ale ich temperatura i kierunek zmieniają się zależnie od płci, wieku, klasy społecznej i ekonomicznej – a przede wszystkim w zależności od tego, co usłyszysz.

W każdej odsłonie doświadczamy więc tylko wycinka możliwości Maszyny.

27.11 | sobota | g. 19.00 | Duża Scena TPB

28.11 | niedziela | g. 16.00 | Duża Scena TPB

Teatr Polski w Bydgoszczy | Teatr Powszechny w Warszawie

TWARZĄ W TWARZ

reżyseria Maja Kleczewska

dramaturgia Łukasz Chotkowski

scenariusz sceniczny Łukasz Chotkowski, Maja Kleczewska

scenografia Zbigniew Libera

kostiumy Konrad Parol

muzyka Cezary Duchnowski

reżyseria światła Piotr Pieczyński

realizacja materiałów filmowych Kacper Fertacz

montaż materiałów filmowych Alan Zejer

wideo live Klaudia Kęska

producentka, asystentka reżyserki Michalina Żemła

asystentki reżyserki Olga Ciężkowska, Patrycja Wysokińska

inspicjentki Hanna Gruszczyńska, Iza Stolarska

występują Karolina Adamczyk, Aleksandra Bożek, Michał Jarmicki, Ezra Kos, Damian Kwiatkowski, Dagmara Mrowiec-Matuszak, Arkadiusz Pyć, Maria Robaszkiewicz, Piotr Stramowski, Michał Surówka/ Mateusz Łasowski, Julian Świeżewski, Małgorzata Witkowska, Michalina Żemła

Ingmar Bergman w swojej twórczości skupiał się na badaniu wnętrza psychiki człowieka w ekstremalnej sytuacji. Skupiał się na ludziach odizolowanych od świata zewnętrznego.

Swoich bohaterów zamykał na „wyspie” – w relacjach rodzinnych, w państwach objętych stanem wyjątkowym. Zamknięci w czterech ścianach, poddajemy próbie nasze więzi. Widzimy pod lupą relacje, które nam umykały w natłoku spraw. Przymusowa konfrontacja z drugim i sobą samym prowadzi do wglądu? Do szaleństwa? Zobaczymy się „jak w Zwierciadle”? Czy będziemy mieć odwagę, żeby stanąć, ze sobą i ostatecznym, twarzą w twarz?

 Bergman jest Przewodnikiem po czasie „kwarantanny” – zamknięcia, izolacji, wglądu i konfrontacji. Przeprowadza nas przez proces przemiany. Intymny proces transformacji i przewartościowania.

I śmierci.

 Coraz mocniej dociera do nas, że nastał czas śmierci. Śmierci, której nie sposób pojąć, opłakać, zrozumieć. Czy chcemy tego, czy nie, śmierć potrzebuje reprezentacji, po to jest sztuka – film, teatr, literatura, sztuki wizualne – żeby dzięki reprezentacji nie dopuścić do traumatycznego, niewyrażonego zapisu lęku.

 Artysta wciąż poszukuje języka na oswojenie nieoswajalnego. Sztuka wciąż stara się wyprzedzić rzeczywistość. To powinność Sztuki. Próbować.

Maja Kleczewska i Łukasz Chotkowski

3.12 | piątek | g. 19.00 | I Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida

4.12 | sobota | g.19.00 | I Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida

Teatr Polski w Bydgoszczy

ROBOTNICY 1971 – NIC O NAS BEZ NAS |

POKAZ PRZEDPREMIEROWY

reżyseria Data Tavadze
scenariusz Davit Gabunia
dramaturgia Julia Holewińska
scenografia i kostiumy Anna Maria Kaczmarska
muzyka Nika Pasuri
inspicjent Adam Pakieła

występują Karol Franek Nowiński, Katarzyna Pawłowska, Jerzy Pożarowski, Michalina Rodak, Małgorzata Trofimiuk

Uznany gruziński dramatopisarz Davit Gabunia przygotuje scenariusz inspirowany trzema filmami dokumentalnymi Krzysztofa Kieślowskiego: “Robotnicy 1971 – nic o nas bez nas”, “Fabryka” i “Siedem kobiet w różnym wieku”. Będzie to kolejna praca Davita Gabuni inspirowana twórczością Kieślowskiego. W 2019 roku przygotował on adaptację scenariuszy cyklu filmowego “Dekalog” wystawioną w tym samym roku w Royal District Theatre w Tbilisi. Poprzez realizację tego działania chcemy umacniać recepcję dorobku Krzysztofa Kieślowskiego na świecie, akcentując jego aktualność i podkreślając, że może on być ważną inspiracją dla kolejnych pokoleń twórców.

Premiera spektaklu planowana jest na 8 stycznia 2022 roku.

SZUKAMY POLSKIEGO SZEKSPIRA

XVII edycja Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodych Dramatopisarzy i Dramatopisarek

Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy oraz Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów Dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ ogłaszają XVII edycję Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodych Dramatopisarzy i Dramatopisarek „Szukamy Polskiego Szekspira”.

Odbiorcami tego unikalnego na skalę Polski konkursu od jego pierwszej edycji w 1984 r. są młodzi twórcy (12 – 21 lat) próbujący swoich sił w dramaturgii i dramatopisarstwie. Głównym celem konkursu, zgodnie z misją twórców, prof. Haliny Machulskiej i prof. Macieja Wojtyszko, jest edukacja przez sztukę dzieci i młodzieży.

Konkursowe sztuki w XVIII edycji Konkursu mają mieć formę monodramu (utworu scenicznego na jednego wykonawcę), inspirowanego hasłem „Głos ludzki”. Teksty należy nadsyłać razem ze zgłoszeniami w nieprzekraczalnym terminie do 1 listopada 2021 r. Regulamin konkursu znajduje się na stronie www.teatrpolski.pl oraz www.assitej.pl w zakładkach dotyczących konkursu.

Wśród uczestników i laureatów dotychczasowych edycji Konkursu znaleźli się tacy twórcy polskiej kultury jak: Michał Walczak, Aneta Wróbel, Marta Guśniowska, Malina Prześluga, Zuzanna Bućko, Anna Wakulik, Natalia Mołodowiec, Paulina Danecka czy Adam Biernacki. Sztuki wybranych laureatów były wystawiane i publikowane, a oni sami uczestniczyli
w krajowych i zagranicznych warsztatach teatralno-dramaturgicznych pod okiem profesjonalnych twórców.

Dla biorących udział w konkursie zostaną przygotowane masterclassy z Julią Holewińską, Marią Wojtyszko i Davitem Gabunią, którzy opowiedzą o swoim warsztacie i metodach pisania. Nagrody obejmują cyfrową publikację zwycięskich utworów oraz prezentację w formie szkicu scenicznego na scenie Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Organizator przewiduje także nagrody rzeczowe.

Informacje o prowadzących masterclassy:

Julia Holewińska dramatopisarka i dramaturżka, absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: Katyń. Teoria barw, (reż. Wojciech Faruga), Turyści, Granice (reż. Bartek Frąckowiak, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2016), Kalkstein/Czarne Słońce (reż. Joanna Grabowiecka, Teatr im. Solskiego w Tarnowie/ Teatr Łaźnia Nowa 2015), Good Night Cowboy (reż. Kuba Kowalski Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr WARSawy, 2015), Dolce Vita (reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), Krzywicka/krew (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013, Teatr Polskiego Radio, reż. Dobrosława Bałazay, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy, 2016), Ziemia niczyja (reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013),  Ciała obce (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013), Rewolucja balonowa (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Osterwy w Gorzowie 2014), 12/70 (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013)  Zina, Wodewil.

Jest także autorką sztuk dla dzieci: Skarpety i papiloty (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013, Robert Drobniuch, Teatr Maska w Rzeszowie, 2016, wydanie książkowe Tashka 2013), Akademia Pani Beksy (reż. Robert Drobniuch, Teatr im. Kubuś w Kielcach, 2017).

Jako dramaturżka i autorka adaptacji pracowała przy m.in: Kotce na rozpalonym, blaszanym dachu (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), Wichrowych Wzgórzach (Teatr Studio, 2012), Życie jest snem (Teatr Wybrzeże, 2013), Mizantropie (Teatr Polski w Poznaniu, 2014), Pani Bovary (Teatr im. Osterwy w Lublinie, 2015), Diabeł i tabliczka czekolady (Teatr im. Osterwy w Lublinie). 

Jej sztuki przetłumaczone zostały na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, rumuński, włoski, czeski, japoński, ukraiński, słowacki, szwedzki i kataloński.

Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Teatrze”, „Kontekstach”, “Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku”.

W 2010 roku za sztukę Ciała obce otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie Ciał obcych zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa. Ciała obce znalazły się też w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2013 roku Ciała obce ukazały się w amerykańskiej antologii (A) Pollonia. W tym samym roku odbyła się prezentacja Ciał obcych w New York Theatre Workshop (reż. David Schweizer).

Jest wykładowczynią w Akademii Teatralnej. W 2019 roku wyreżyserowała spektakl Hiroshima/Love w Biennale Warszawa.

Maria Wojtyszko – scenarzystka, dramatopisarka i dramaturg. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Uczyła się też w Szkole Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych i krótkich filmów. Warsztat szlifuje uczestnicząc w międzynarodowych warsztatach, takich jak Midpoint, Passion to Market, czy Films For Kids Pro.

W roku 2006 zdobyła nagrodę Teatru Starego i miesięcznika „Dialog” za dramat Macica, który miał swoją polską premierę w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach. Sztuka została wystawiona również w teatrach Lofft w Lipsku, Brett w Wiedniu i w teatrze Akademii Teatralnej w Brnie.

Dla dorosłych napisała również western muzyczny Koniec Świata w Deer’s Hill City wystawiony w 2015 roku w teatrze Norwida w Jeleniej Górze oraz Cizi Jazyk (Język Obcy), który miał prapremierę w roku 2017 w praskim teatrze X10.

W 2010 roku otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie organizowanym przez poznańskie Centrum Sztuki Dziecka za sztukę Pierwszy Człowiek Świata. Dramat został wystawiony w katowickim teatrze Rawa w 2015 roku. Jest autorką sztuk dla dzieci takich jak Pacan – historia o miłości, Mika sull on janonen? napisana na zamówienie i zrealizowana w fińskim Teatteri Mukamas, Królewna Logorea i Niedźwiedź wystawiona w teatrze Guliwer w Warszawie, Gniazdo grane w Teatrze im. A. Fredry w Gnieźnie, Sprzedawcy Bajek w teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Jako autorka adaptacji scenicznych i dramaturg pracowała między innymi przy Smutnej Królewnie Michała Walczaka, Koziołku Matołku Kornela Makuszyńskiego, Momo Michaela Ende, Peer Gyncie Henrika Ibsena, Madame Antoniego Libery i Wakacjach Mikołajka według Rene Goscinnego.

Od 2012 kierowniczka literacka Wrocławskiego Teatru Lalek. Jej sztuka SAM, czyli przygotowanie do życia w rodzinie, wyreżyserowana została w tym teatrze przez Jakuba Kroftę w 2014, a spektakl zdobył główną nagrodę w 20. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Również dla wrocławskiego teatru powstał dramat Piekło-Niebo, który został doceniony nagrodą za najlepszy tekst dramatyczny w 23. Konkursie Na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej oraz jako pierwszy w historii tekst dla dzieci znalazł się w finale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Za sztukę autorka otrzymała również nagrodę Festiwalu Małych Prapremier i Wrocławską Nagrodę Teatralną.

Bez oporów pisze skecze kabaretowe, piosenki i krótkie opowiadania (Zwierzątko nagrodzone w konkursie Szaloma Asza, Wracanie wyróżnione w konkursie Uniwersytetu Gdańskiego). Zdarzyło jej się również stworzyć komiks opublikowany w Krytyce Politycznej, słuchowisko radiowe Mateusz w piekle oraz reżyserować film instruktażowy dla młodych matek na temat karmienia piersią.

David Gabunia – absolwent Państwowego Uniwersytetu Ilii Chavchavadze w Tbilisi (Wydział Języka Angielskiego i Literatury), Państwowego Uniwersytetu w Tbilisi (Wydział Socjologii i Politologii, Gender Studies), Ilia State University (Komparatystyka na wydziale Sztuki i Nauki). Redaktor i tłumacz tekstów z języka angielskiego i szwedzkiego (Wydawnictwo Bakur Sulakauri), scenarzysta i producent telewizyjny (talk show analityczny RED ZONE, serial “Sztuczne Oddychanie” – 48 odcinków), koordynator międzynarodowych programów edukacyjnych i projektów medialnych (Women’s NGO Taso Foundation, Gruziński Dom Pisarza), kierownik literacki i głównych dramaturg w Royal District Theatre (Tbilisi). Współpracował z Polskim Ośrodkiem ASSITEJ przy międzynarodowych produkcjach teatralnych „Prawy lewy na obcasie”, „Dekalog”, „Serce Chopina” jako dramaturg  i autor adaptacji.

Opublikował w kraju i za granicą (Niemcy) sztuki teatralne i utwory literackie, za które zdobył m.in.: DURUJI Theatre Award za najlepszą nową sztukę gruzińską, Nagrodę Literacką SABA za najlepszy dramat gruziński.

Jest tłumaczem na j. gruziński m. in. książek z serii “Harry Potter”, podręczników sztuki teatralnej, literatury pięknej, oraz tłumaczem i autorem adaptacji sztuk teatralnych m.in. takich autorów jak August Strindberg, William Shakespeare, Lars Noren, Rainer Werner Fassbinder, Ferdinand Bruckner, Brian Friel, Mark Ravenhill.

W jury XVIII edycji Konkursu zasiądą Magda Fertacz, Daria Sobik i Adam Biernacki.

Informacje o jurorach:

Magda Fertacz – dramatopisarka, scenarzystka, finalistka Międzynarodowego Konkursu Stuckemarkt, laureatka  i podwójna finalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, laureatka i wielokrotna finalistka Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Jedna z najbardziej znanych, docenianych i nagradzanych dramatopisarek w Polsce. Autorka 20 sztuk teatralnych, w tym też tekstów dla dzieci, z powodzeniem wystawianych na scenach polskich i zagranicznych. Ostatnie premiery miały miejsce między innymi w Katowicach, Warszawie, Krakowie, Zielonej Górze, Moskwie, Los Angeles, Nowym Jorku, w Izraelu, w Bostonie na Uniwersytecie Harvarda. Jej sztuki reżyserowali m.in. Wojciech Faruga (Rosemary, Tysiąc nocy i jedna. Szeherezada 1979), Marcin Liber (Zawiadamiamy was, że żyjemy, III Furie), Aldona Figura („Absynt”), Paweł Passini (Hamlet 44), Piotr Ratajczak (Warszawa- Grabiny 6.12) , Natalia Korczakowska (Głodni Jan i Małgorzata), Konrad Dworakowski (Władczyni much).

Jej teksty są drukowane w wielu Antologiach Polskiej Dramaturgii, zarówno w Polsce jak i za granicą, jak również w miesięczniku „Dialog”. Przetłumaczone zostały na: rosyjski, bułgarski, serbski, węgierski, szwedzki, niemiecki, czeski, słowacki, hebrajski, rumuński, angielski, francuski, hiszpański, perski, chiński.

Magda Fertacz jest również scenarzystką serialu HBO Bez Tajemnic i serialu TVP Barwy Szczęścia.

Daria Sobik – absolwentka Wiedzy o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim. Ukończyła moduł Dramaturgia w Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych SWPS. Uczestniczka Szkoły Pisania Sztuk prowadzonej przez Artura Pałygę w Teatrze Śląskim.

Współtwórczyni performansu pt. „Łagodzenia miast niepokojów” w tandemie z artystą wizualnym Sashą Kurmaz w ramach Street Art Festival Katowice 2014. Była asystentką reżysera przy spektaklu „Koń, kobieta i kanarek” w reżyserii Remigiusza Brzyka w Teatrze Zagłębia. Pracowała nad dramaturgią spektakli: „Sprawa. Dzieje się dziś” w reż. Martyny Majewskiej, „Komedia omyłek” w reż. Jean Philippe Salério, „Motyle” w reż. Emilii Piech, „Wycinanki. List z morza” w reż. Yojiro Ichikawy (premiera w New National Theatre w Tokio) oraz „Kopciuszek” i „Amadeusz” w reż. Łukasza Gajdzisa,.

W latach 2017-2020 pełniła rolę kuratorki przy Festiwalu Prapremier. W 2020 członkini Jury w Mehr International Theatre Festival w Iranie (miasto: Kashan). Wyróżniona Nagrodą Teatralną Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w 2020 roku.

Półfinalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej ze sztuką „Nasz pies ostatnio dziwnie warczy” (2021). Współautorka sztuki „Z jednej tkaniny”, która jest częścią antologii Młod(sz)a Polska wydanej przez Narodowy Stary Teatr w Krakowie. Półfinalistka konkursu dramaturgicznego „Nigdy nie będziesz szła sama” organizowanego przez TR Warszawa (2021). Od września 2017 pracowała jako dramaturżka, a obecnie pełni funkcję kierowniczki literackiej w Teatrze Polskim im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy.

Adam Biernacki – reżyser, dramaturg, instruktor teatralny, pedagog. Absolwent kulturoznawstwa Uniwersytetu Śląskiego, Wydziału Reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej.

​Wyreżyserował spektakle dramatyczne, muzyczne i operowe, w tym wiele przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Pracował m.in. w teatrach w Białymstoku (Cicho,…sza!, 2020, W pustyni i w puszczy 3, 2018; Królewna Śnieżka, 2017; Emocjałki, 2015; Migdały i rodzynki. Szkice białostockie, 2014; Rozkłady jazdy, 2013), Łodzi (Pierwszy raz, 2019, Piaskownica, 2011), Kaliszu (7 minut, 2017), Kielcach (Zaucha. Welcome to the .prl, 2017), Jeleniej Górze (Czego nie widać, 2016), Birmingham (Mężczyzna sukcesu, 2015), Stambule (Herszek, 2014), Siedlcach (Skąpiec. Work in progress, 2014), Toruniu (Pippi Pończoszanka, 2013), Warszawskiej Operze Kameralnej (The Young Wife, 2013), Teatrze Kamienica (Rozkłady jazdy, 2017; Spricht der Weihnachtsmann deutsch?, 2016; Szwindel, 2009), Teatrze Polonia (Jaś i Małgosia, 2014, Czerwony Kapturek, 2013), Teatrze Syrena (Dochodzenie, 2010, Krystyna Tkacz śpiewa Kurta Tucholsky’ego, 2010), Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (Sceny z Buntu żaków, 2008)

​Jest autorem scenariuszy spektakli, widowisk, seriali: Akademia (TVP Kultura) i Na Wspólnej  (TVN) i innych. Przygotował liczne czytania dramatów w teatrach w Polsce. Tłumaczy teksty poetyckie i dramatyczne z języka angielskiego i niemieckiego.

​Jest prezesem Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ, z którym od lat jest związany jako dyrektor i nauczyciel Szkoły Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich, instruktor teatralny w Ognisku Teatralnym U Machulskich, dyrektor organizacyjny Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK, czy jako koordynator ogólnopolskiego konkursu Szukamy Polskiego Szekspira. Prowadził międzynarodowe Warsztaty teatralne m.in. w Hiszpanii, Turcji czy Szwecji.

Last but not least: jest kompozytorem hejnału Katowic

Komentarze
Udostepnij