Zapowiedzi

Instalacja “Utopia. Kryminał kartograficzny” Grzegorza Laszuka / Komuna Warszawa

Komuna Warszawa zaprasza na “Teren wspólny” – serial trailerów, odcinek 5: Grzegorz Laszuk, “Utopia. Kryminał kartograficzny”. Prezentacja instalacji odbędzie się 29 maja w godz. 19.00-21.00 w Komunie Warszawa / Galerii przy ul. Emilii Plater 31.

Mapy są szczególnym rodzajem opisywania świata. Pomijając część informacji, pozwalają na użyteczne uogólnienia, takie jak sprawdzenie odległości między miastami, wysokość gór, głębokość oceanu.

Utopia tworzy specjalną kategorię mapy terenu wspólnego. Definiowana jako niemożliwa do spełnienia, otwiera nieskończone możliwości wyobrażania. Czasem przybiera postać szczegółowego opisu – jak w przypadku “Utopii” Tomasza Morusa, która dała nazwę powszechnej tęsknocie do społecznego szczęścia.

Jakie “nieistotne” szczegóły ukrywają mapy utopijnych miast? Czyje trupy można znaleźć w zaułkach ulic, które nie wydały się ważne dla autorów master planu?

Wszystkie kolejne utopie powielają błędy i pomyłki fundamentalnego dzieła Tomasza Morusa. “Utopia. Kryminał kartograficzny” jest śledztwem tropiącym zbrodnie ukryte pod białymi plamami map wyobrażeń o “lepszym, wspaniałym świecie”.

Grzegorz Laszuk (ur. 1967) – reżyser, grafik, aktywista, współzałożyciel Komuny Warszawa. Autor ponad 50 spektakli i akcji teatralnych zaangażowanych politycznie albo opowiadających o zaangażowaniu politycznym.

W ramach wystawy 29.05 zaprezentowane zostaną odcinki trailerów oraz instalacje przygotowane przez innych uczestników i uczestniczki projektu “Teren wspólny”: Nataszę Gerlach, Piotra Urbańca, Martę Jalowską oraz Roberta Wasiewicza i Marcina Miętusa.

Wstęp wolny.

“Serial trailerów” to seria zapowiedzi spektakli i projektów, które są i będą realizowane w ramach tegorocznego programu Hubu Kultury Komuny Warszawa pod hasłem “Teren wspólny/Common Ground”.

Trailery dostępne są na: facebook.com/komunawarszawa

oraz Vimeo https://vimeo.com/user21157835

daty premier:

4.05 – Piotr Urbaniec – #terenwspólny odc. 1 https://vimeo.com/415247278

11.05 – Natasza Gerlach – #terenwspólny odc.2 https://vimeo.com/417149769

18.05 – Marta Jalowska – #terenwspólny odc. 3 https://vimeo.com/420566779

25.05 – Robert Wasiewicz – #terenwspólny odc. 4

1.06 – Grzegorz Laszuk – #terenwspólny odc. 5

8.06 – Zorka Wollny – #terenwspólny odc.6

***

Komuna Warszawa

HUB Kultury 2020: “Teren wspólny/Common Ground”

Zespół kuratorski: Tim Etchells, Marta Keil, Grzegorz Reske

Obszar wyrysowany na mapie albo wyznaczony przez codziennie wydeptywane ścieżki biegnące środkiem trawnika. Precyzyjnie ogrodzony bądź poddawany ciągłym negocjacjom. Z kim podejmujesz rozmowę i ustalasz zasady? Co trzyma was razem? Kogo nigdy tutaj nie wpuścisz?

Teren wspólny: obszar, który współkształtujesz i o który codziennie dbasz; obszar swobodnego poruszania się – pod warunkiem, że znasz obowiązujące reguły. To przestrzeń, z którą się identyfikujesz albo na którą nie możesz patrzeć. To schronienie i przywilej. Do kogo właściwie należy? Kto wyznacza jego ramy i wyrysowuje granice?

Teren wspólny, teren dzielony, schronienie. Podziemie.

“Teren wspólny”, kuratorska rama roku 2020 zaproponowana przez Tima Etchellsa, Martę Keil i Grzegorza Reske jest zaproszeniem twórczyń i twórców do rozmowy o tym, na jakich warunkach możliwe jest dzisiaj ustalanie przestrzeni tego, co wspólne. Szczególnie uważnie będziemy przyglądać się tym obszarom, które pozostają poza wyznaczonymi granicami. “Teren wspólny” może być tutaj rozumiany jako konkretny fragment przestrzeni publicznej, jako język, metoda pracy, jako schronienie. Odnosi się zarówno do ustalanych umownie ram społeczności, jak i do rozmaitych wymiarów tego, co możliwe do wspólnego odbioru i odczuwania: do dźwięków, ale i do pogody – powszechnie odczuwalnej, przekształconej w ostatnich latach z tematu zdawkowych konwersacji ze znajomymi w perspektywę realnego zagrożenia i w szczególnie istotny temat politycznych sporów.

“Teren wspólny” to zarazem ten obszar, który w marcu 2020 roku gwałtownie skurczył się do porowatych powierzchni odgradzających przestrzeń prywatną od publicznej: okien, balkonów, drzwi samochodów. Przestrzeń publiczna stała się zagrożeniem, kontakty społeczne powiązano z ryzykiem zarażenia nierozpoznaną jeszcze chorobą. Pandemia Covid-19 błyskawicznie zmaterializowała granice, które dla części z nas pozostawały niewidoczne: wyrysowane na nowo linie graniczne państw, parków, placów zabaw, lasów, komunikacji publicznej czy własnej klatki schodowej dotkliwie zmieniły dostępność tego, co wspólne. Do tego ponownie i bezlitośnie zaktualizowane zostały przywileje – jak choćby te związane ze swobodnym dostępem do ekranu komputera. Powszechnie dostępny i współodczuwany okazał się za to strach o przyszłość i radykalne pogorszenie warunków bytowych.

W okresie pandemii zagrożeniem stały się wszystkie miejsca, gdzie realne staje się odczuwanie drugiej osoby i gdzie można wprost okazać sobie wsparcie i solidarność. Być może przez jakiś czas tereny wspólne będą otwarte tylko dla wybranych – dla tych, którzy nabyli wirusową odporność. Być może za chwilę założenia biopolityki zrealizują się w ten spotworniały sposób: w selekcji na zdrowych i chorych, na uodpornionych i wystawionych na ryzyko zarażenia, na tych, co odzyskają swobodę przemieszczania się, i tych, którzy pozostaną w grupie ryzyka oraz we własnych czterech ścianach. Być może wszystko, co wiedzieliśmy o negocjowaniu wspólnej przestrzeni będzie trzeba zawiesić, a zasady wspólnego funkcjonowania wymyślić zupełnie na nowo. Prawdopodobnie wiele miejsc, w których zwykle lubiliśmy się gromadzić, przestanie istnieć.

Ten nowy i nie rozpoznany jeszcze kontekst wpływa na charakter, zakres i język prac, które powstaną w ramach “Terenu wspólnego”. Część z nich nie będzie mogła być zrealizowana w takim kształcie, jaki planowaliśmy. Wszystkie jednak, działając na pograniczu sztuk performatywnych oraz wizualnych i sięgając do rozmaitych strategii oraz estetyk, przyjrzą się wspólnie z odbiorcami i odbiorczyniami temu, co jeszcze możemy odczuwać jako wspólne i jak negocjujemy język, w którym chcemy o tym rozmawiać.

Standard bezpieczeństwa wydarzenia:

Działamy według wytycznych przeciwepidemicznych Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 kwietnia 2020 r. oraz wytycznych Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 kwietnia 2020 r. wydanych w związku z ponownym otwarciem w stanie epidemii COVID-19.

Komentarze
Udostepnij