Recenzje

„A może sobie zatańczymy?”

O spektaklu „Tango” Sławomira Mrożka w reż. Wawrzyńca Kostrzewskiego w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie pisze Magdalena Hierowska. Zmurszały świat czy skrzętnie ukryta krytyka współczesności? Jaki jest taniec Sławomira Mrożka jeśli to, co widzialne nie zostaje należycie dostrzeżone?…

Czytaj dalej

Recenzje

Porwanie na sprzedaż

O spektaklu „Alicja w krainie koszmarów” w reż. Piotra Domalewskiego w TVP Kultura pisze Krzysztof Krzak. Kiedy Piotr Domalewski realizował w 2018 roku dla TEATROTEKI Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych spektakl „Alicja w krainie koszmarów”, miał już za sobą „Cichą…

Czytaj dalej

Recenzje

Piękniejszego życia nie będzie

O spektaklu „Nasze miasto” Thorntona Wildera w reż. Adama Sajnuka w Teatrze WARSawy pisze Maria Dworzecka. Po dramat nagrodzony w 1938 roku Pulitzerem – „Our Town” Thorntona Wildera – od ponad osiemdziesięciu lat wciąż sięgają kolejne pokolenia reżyserów. Tym razem,…

Czytaj dalej

Recenzje

No i wyszło bunburactwo

O spektaklu „Bunbury” Oscara Wilde’a w reż. Kuby Kowalskiego na Scenie Kameralnej Teatru Wybrzeże w Sopocie pisze Dominika Kania. Jest kampowo, estetycznie, kolorowo, jest śmiesznie, a przede wszystkim… jest Wilde’owsko. „Bunbury. Komedia dla ludzi bez poczucia humoru” w reżyserii Kuby…

Czytaj dalej

Recenzje

Trudne wnioski oraz przeczucia znieważenia kultury

O spektaklu „Znieważeni” według Sandora Maraiego w reżyserii Przemysława Bluszcza na Scenie 61 Teatru Ateneum w Warszawie pisze Anna Czajkowska. W 1947 roku Sandor Marai opublikował czwartą część sagi rodzinnej zatytułowanej „Dzieło Garrenów”. Mowa o „Znieważonych”, gdzie autor ograniczył fabułę…

Czytaj dalej

Recenzje

Dużo słów, które mogą mieć znaczenie

O książce „Ostatni rok lekkiego życia” Michała Kempy wydanej w Wydawnictwie W.A.B. pisze Alicja Cembrowska. „Ostatni rok lekkiego życia” Michała Kempy jest książką specyficzną. Głównie dlatego, że autor już na wstępie nastraja czytelników, jak powinni ją rozumieć i odbierać. A…

Czytaj dalej

Recenzje

Lepiej umrzeć ze śmiechu, niż żyć bez niego

O spektaklu „Umrzeć ze śmiechu” Paula Elliotta w reż. Mirosława Bielińskiego w Teatrze TeTaTeT w Kielcach pisze Katarzyna Wnuk. Zdaniem lekarzy śmiech może być przyczyną śmierci, chociaż wyłącznie pośrednią. Twórcy spektaklu  „Umrzeć ze śmiechu” nie próbują przekonać nas, iż byłby…

Czytaj dalej