Zapowiedzi

Marian Kołodziej patronem gdańskiego tramwaju

Zgodnie z gdańską tradycją, nowym tramwajom nadawane są imiona zasłużonych dla miasta postaci. Z przyjemnością informujemy, że do grona patronów dołączył właśnie Marian Kołodziej – wybitny scenograf Teatru Wybrzeże!

W setną rocznicę urodzin Mariana Kołodzieja Komisja do spraw imion i wizerunków gdańskich tramwajów rekomendowała, a Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska pozytywnie zaopiniowała kandydaturę artysty na patrona jednego z najnowszych gdańskich tramwajów. Dzięki temu, nowoczesny, dwukierunkowy tramwaj Pesa Jazz Duo o numerze bocznym 1079 od dziś nosi jego imię.

W uroczystości, podczas której odsłonięto, zdobiący burtę tramwaju napis, przedstawiający imię i nazwisko patrona, wzięli udział przedstawiciele władz Gdańska oraz Sopotu. Nie zabrakło również reprezentantów gdańskich i pomorskich instytucji kultury, z którymi związany był Marian Kołodziej. Na pętli tramwajowej na Chełmie pojawili się też członkowie rodziny patrona, w tym jego syn Marek wraz z żoną.

– Cieszę się, że jest już w Gdańsku kolejny tramwaj, który nosi imię człowieka teatru. Nie tak dawno tramwajowi zostało nadane imię Zbigniewa Cybulskiego, teraz Mariana Kołodzieja. Wierzę, że tych tramwajów będzie więcej. Ciszę się, że nasza instytucja jest źródłem takich talentów i miejscem, gdzie te talenty mogą się rozwijać – powiedział obecny podczas ceremonii dyrektor Teatru Wybrzeże, Adam Orzechowski.
Marian Kołodziej (ur. 6 grudnia 1921, zm. 13 października 2009) – jeden z najwybitniejszych polskich scenografów teatralnych i filmowych. W 1950 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował scenografię u Karola Frycza. W 1951 roku debiutował na scenie Teatru Wybrzeże w Gdańsku przygotowując scenografię do spektaklu Wiktora Biegańskiego KORZENIE SIĘGAJĄ GŁĘBOKO Arnauda D’Usseau i Jamesa Gowa. Na trójmiejskiej scenie współpracował z Zygmuntem Hübnerem (m.in. LADACZNICA Z ZASADAMI Jean-Paula Sartre’a, 1956), Jerzym Jarockim (m.in. MĘCZEŃSTWO Z PRZYMIARKĄ Ireneusza Iredyńskiego, 1960) i Jerzym Golińskim (m.in. ZMIERZCH DEMONÓW Romana Brandsteattera, 1967). Kołodziej tworzył tu także przedstawienia ze Stanisławem Hebanowskim. Wspólnie przygotowali m.in. MALEŃKĄ ALICJĘ Edwarda Albee’go (1971), CMENTARZYSKO SAMOCHODÓW Fernando Arrabala (1972), SEN Felicji Kruszewskiej (1974) i BAZYLISSĘ TEOFANU Tadeusza Micińskiego (1978). Kołodziej pracował z wieloma innymi reżyserami, projektował scenografie do spektakli Adama Hanuszkiewicza, Kazimierza Kutza, Zbigniewa Bogdańskiego, Ryszarda Majora, Krystyny Meissner, Krzysztofa Babickiego, Janusza Warmińskiego. Pokazywał swoje prace także m.in. w Teatrze Muzycznym w Gdyni, Teatrze Nowym i Wielkim w Łodzi, Teatrze Wielkim w Warszawie, Teatrze Śląskim w Katowicach, Teatrze Polskim w Warszawie. W latach 80. scenograf współpracował z kościołem, jest autorem papieskich ołtarzy, które zostały wzniesione podczas pielgrzymek Jana Pawła II do Polski. Zaprojektował słynny Okręt Kościoła, ołtarz-żaglowiec, który stanął w Gdańsku w 1987 roku oraz ołtarz na sopockim hipodromie z 1999 roku. W ostatnich latach w swojej twórczości zaczął poruszać tematykę obozową. Stworzył cykle prac, odwołujących się do osobistych przeżyć z pobytu artysty w KL Auschwitz-Birkenau, których stała wystawa pt. KLISZE PAMIĘCI – LABIRYNTY znajduje się we franciszkańskim Centrum św. Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia.

fot. Jerzy Pinkas

Komentarze
Udostepnij