Zapowiedzi

Nagasaki – wrześniowa prapremiera we Wrocławski Teatrze Współczesnym

Nagasaki

Éric Faye

Data prapremiery 5 września 2020

Scena Duża Scena

Bezdomność staje się bolesnym problemem społecznym w Japonii, Polsce, w Europie. Według agencji rządowych w Polsce osób bez dachu nad głową jest ponad 43 000. Według agencji pozarządowych około 300 000. Istnieją trzy rodzaje bezdomności: materialna – brak dachu nad głową – psychologiczna oraz duchowa.

Nagasaki to historia dwojga bezdomnych ludzi. Bezdomność jako brak dachu nad głową dotyka Lokatorkę. Zrodzona jest z poczucia wykorzenienia, niezagojonych blizn z przeszłości /dzieciństwa, poczucia niesprawiedliwości, nierozliczenia przeszłości. Shmura-san jest doświadczany bezdomnością w znaczeniu psychologicznym – brak mu woli, ma niechęć zmian graniczącą z lękiem, nerwicę natręctw. Sytuacja bohatera jest wynikiem niezgody, lęku przed zmieniającą się niestabilną rzeczywistością, rzeczywistością szumu. Obojga dotyka bezdomność duchowa, głębsza, bardziej bolesna, ukryta: bez-domność w sobie, bez-domność od siebie. Oboje uciekają od społeczeństwa. On zamyka się w domu twierdzy, ona żyje bez domu. To doświadczenie jest przekleństwem i nadzieją, bo w bezdomności można odkryć własne Ja.

Realizatorzy

adaptacja i reżyseria Paweł Kamza

scenografia Izabela Kolka

muzyka Aleksander Brzeziński

reżyseria ruchu Patrycja Pszczelinska, Zbigniew Karalus

animacje Piotr Pitold Maciejewski, Stachu Maciejewski (Guzik-Owcy.pl)

inspicjentka Justyna Bartman – Jaskuła  

Obsada

Zina Kerste, Tadeusz Ratuszniak

Grand Prix Akademii Francuskiej za powieść 2010 r.

Zdjęcie z próby: Agnieszka Majcher

Komentarze
Udostepnij