Zapowiedzi

Premiera baletu „Romeo i Julia” w Teatrze Wielkim w Łodzi

ROMEO I JULIA Hector Berlioz
Symfonia dramatyczna op. 17, H. 77 (1839)
libretto Emile Deschamps według Williama Szekspira
prapremiera, OpéraBastille, Paryż, 5 października 2007 r.
choreografia: Sasha Waltz
kierownictwo muzyczne: Rafał Janiak
dekoracje: Pia Maier Schriever, Thomas Schenk, Sasha Waltz
kostiumy: Bernd Skodzig
światło: David Finn

11, 12 i 14 maja 2024
Teatr Wielki w Łodzi | Polska

ROMEO I JULIA

Tworząc choreografię Romea i Julii (2007), Sasha Waltz zwróciła się ku jednej z najbardziej poruszających historii miłosnych w literaturze światowej. Historia nieszczęśliwych kochanków, których rodziny są wrogami, a których śmierć przynosi zrozumienie i pojednanie, jest jednym z najbardziej znanych dzieł Szekspira. Ta mroczna tragedia zainspirowała Hectora Berlioza do skomponowania dramatycznej symfonii Romeo i Julia na trzech solistów, dwa duże chóry i orkiestrę. Podczas światowej premiery baletu Sashy Waltz kochanków, którzy odnaleźli się dopiero po śmierci tańczyły gwiazd – Aurélie Dupont i Hervé Moreau Jesienią 2012 roku spektakl znalazł się w repertuarze mediolańskiej La Scali. W kwietniu 2015 roku w Berlinie odbyła się premiera Romea i Julii jako koprodukcja Deutsche Oper Berlin, La Scala w Mediolanie i Sasha Waltz &Guests. Tam po raz pierwszy choreografię tę zatańczyli tancerze zespołu Sasha Waltz & Guest. Jest to trzecia operę choreograficzna stworzona przez Sashę Waltz po Dydonie i Eneaszu w 2005 roku i Medei w 2007 roku.

Obecnie Sasha Waltz przygotuje ten spektakl dla Teatru Wielkiego w Łodzi. To pierwszy raz, kiedy artystka będzie współpracowała z polskim zespołem baletowym. Spektakl Sashy Waltz jest połączeniem szlachetnej prostoty i niebywałej finezji, od czarno białej scenografii i kostiumów po choreografie. Na pierwszy plan wysuwa się wielka plastyczna wrażliwość artystki. Interesuje ją kształt, faktura, symbol i metafora, poetyka obrazu. Wymaga fizycznej sprawności również od śpiewaków, co powoduje integralność wszystkich elementów, z których składa się spektakl. Poprze detal, znak, niuans kostiumy nawiązują do epoki renesansu. Przefiltrowana przez nowoczesność, ich forma staje się graficzna i geometryczna. Surowość scenografii i kostiumów jeszcze bardziej uwypukla dramaturgiczną intensywność choreografii. Scena po scenie, od zabarwionego humorem balu maskowego przez zmysłowe i poetyckie pad de deux po rozdzierającą scenę pochówku, artyści – tancerze, soliści, chór i oczywiście orkiestra – ilustrują głębię emocji bohaterów tego ponadczasowego dzieła. Malowany czernią i bielą spektakl to choreograficzna opera o uniwersalnym przesłaniu, opakowanym w uderzająco piękne, poetyckie obrazy. 

Komentarze
Udostepnij