Recenzje

Nic nie robię, zbieram myśli

„Poskromienie” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz w Teatrze Polskim w Podziemiu we Wrocławiu – pisze Jarosław Klebaniuk. Spektakl o tytule nawiązującym do dramatu Szekspira okazał się dobrze zakorzeniony we współczesności, jednak nie z powodu języka czy gadżetów, lecz za sprawą aktualności…

Czytaj dalej

Recenzje

W ciągłym napięciu niepokój

O “Jak być kochaną” Kazimierza Brandysa w reż. Leny Frankiewicz w Teatrze Narodowym w Warszawie pisze Wiesław Kowalski.  Choć w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych, a nawet osiemdziesiątych twórczość Kazimierza Brandysa pojawiała się dość często na polskich scenach, w mojej pamięci pozostaje…

Czytaj dalej