Recenzje

W lustrze wody mądry milczy, głupi gada

O spektaklu „Awantura w Chioggi” Carla Goldoniego w reż. Edwarda Wojtaszka w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Magdalena Hierowska. Szum fal i szalejący sirocco nie przygłuszył przez wieki szczebiotu rozkochanych kobiet, a jednak na scenie Teatru Polskiego w Warszawie znakomita…

Czytaj dalej

Recenzje

Czekoladki z kwaśnym mlekiem

O spektaklu „Czekoladki dla Prezesa” Sławomira Mrożka w reżyserii Ewy Domańskiej i Ewy Makomaskiej w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Anna Czajkowska. Teatr Polski w Warszawie dla Sławomira Mrożka zawsze był gościnny i miał otwarte serce oraz scenę. Jego dramaty zaprezentowano…

Czytaj dalej

Recenzje

Dla wytchnienia od codzienności

O spektaklu „Awantura w Chioggi” Carlo Goldoniego w reż. Edwarda Wojtaszka w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Kama Pawlicka. „Awanturę w Chioggi” Carlo Goldoniego najkrócej można określić jako komedię charakterów. Każdą ze stworzonych przez niego postaci wyróżnia inny rys charakteru,…

Czytaj dalej

Recenzje

Widz obsłużony Molierem

O spektaklu „Don Juan” Moliera w reż. Piotra Kurzawy w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Wiesław Kowalski. Oczekiwania wobec kolejnych wystawień Moliera są zawsze bardzo duże. Tym razem w Teatrze Polskim w Warszawie sukces zagwarantować miał nie tylko sam tytuł…

Czytaj dalej

Recenzje

Teatr prawdy życiowej

O ósmej edycji Festiwalu Teatrów Wiejskich ZWYKI w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Magdalena Hierowska. ZWYKI – Sejmiki – żywy ruch teatrów ludowych/wiejskich  (wymiennie używa się nazwy) – taką triadę  obrazującą dzisiejsze istnienie jednego z ważnych zjawisk teatralnych skonstruował prof.…

Czytaj dalej

Recenzje

Pamiętajmy… o aktorach

Subiektywny spis aktorów warszawskich roku 2021 Wiesława Kowalskiego Mówi się, że aktorstwo, zarówno to oparte na wrażliwości emocjonalnej czy też bardziej zdeterminowane ujęciem intelektualnym, to sztuka ulotna. To dziedzina sztuki, której miarą są zawsze odczucia mocno subiektywne, zarówno te pochodzące…

Czytaj dalej

Recenzje

Wiśniowego sadu już nie ma…

O spektaklu „Wiśniowy sad” Antoniego Czechowa w reż. Krystyny Jandy w Teatrze Polskim w Warszawie pisze Kama Pawlicka. Ostatni dramat Antoniego Czechowa, napisany w 1903 roku, jest zapowiedzią apokalipsy, wyparcia nowego przez stare. Zakończenia epoki, w której podział na klasy…

Czytaj dalej