Zapowiedzi

„Warunki zabudowy” – projekt inspirowany twórczością Kantora, autorstwa sław polskiego performance’u w krakowskim KTO

Już we wtorek 24 maja o g. 16.00 i 19.00 w Teatrze KTO przy ul. Zamoyskiego 50 zobaczymy spektakl „Warunki zabudowy” autorstwa Zbigniewa Szumskiego (Teatr Cinema) i Artiego Grabowskiego.

Artystów połączyła fascynacja teatrem absurdu, surrealistami i Tadeuszem Kantorem. Zaowocowało to w projekcie odniesieniami do podobnego formatu sztuki, którego oś przekazu została zdominowana poprzez eksperymentalną i artystyczną fuzję malarstwa i performance’u.

„Pozwólmy kilofom przemówić, a łopatom cieszyć się ziemią.”

„Warunki zabudowy” to historia szamana, budowniczego placów, murów i podziałów. Szumski i Grabowski otwierają karty historii świata, by wymierzyć cios w kierunku władzy. Skupiają się przede wszystkim na ubezwłasnowolnianiu jednostki poprzez sprowadzanie jej egzystencji do funkcji wyrobniczej. Jak mówi w spektaklu Arti Grabowski:

Istotną częścią warunków zabudowy jest tzw. Teoria Wartości Ruin. Jej główną doktryną jest budowanie w myśl zasady wszystko na D: denazyfikacja, deportacja, destrukcja, determinacja, despotyzm, dezubekizacja, dehumanizacja.

Człowiek stając się narzędziem dowolnej ideologii, cudzą sprawę przypłaca własnym zdrowiem, wolnością i życiem. W spektaklu przytoczone zostają krwawe legendy o powstawaniu Wielkiego Muru Chińskiego, nawiązanie do protestów na placach Niebiańskiego Spokoju w 1989 roku i Trzech Kultur w 1968, oraz wizualne odniesienia do radzieckiego etosu pracy.

Spektakl kolażowo oparty jest na tekstach własnych, Franza Kaoi „Historia budowy muru Chińskiego”, Alejandro Jodorowskiego „Podręcznik Psychomagii, Deyan Sudjica „Kompleks gmachu. Architektura władzy” i Alfreda Kubina „Po tamtej stronie”.

BILETY:

godz. 16.00: https://bit.ly/warunkizabudowy16

godz. 19:00: https://bit.ly/warunkizabudowy19

Grabowski, przedłużający odtwarzane figury za pomocą „robotniczych” artefaktów (betoniarek, łopat, miarek, cegieł, metalowej łyżki), opowiada historie wyzysku i cierpienia, niewiedzy i kłamstwa, historie bezkrytycznej wiary i traumatycznego rozczarowania. Zainicjowany wyjściem aktora/performera z wnętrza gipsowej figury (odwzorowującej element Terakotowej Armii) spektakl jest niezwykle gęsty znaczeniowo, przy czym wiodącym narzędziem komunikacji jest tutaj obraz – często na pograniczu surrealizmu, miksujący kontemplacyjną statyczność z nadpobudliwą dynamiką. Grabowski, znakomicie panujący nad materią scenicznego świata, pozostawia nas w finale „Warunków zabudowy” na swoistym pobojowisku. Potłuczone cegły, fragmenty gipsu, skrawki pociętych liści i gałęzi, ale i najistotniejsze – zmultiplikowany do nieskończenie wielu dźwięków głos jednostki, która mozolnie pracuje na rzecz namacalnej realizacji architektury władzy.

Anna Jazgarska, Teatralny.pl

Teatr Cinema to autorski teatr Zbigniewa Szumskiego powstały w 1992 roku. Ta interdyscyplinarna grupa funkcjonuje na granicy teatru, tańca i sztuk wizualnych. Cinema ma wyraźną i rozpoznawalny na pierwszy rzut oka styl, jej cechą dominującą jest polifoniczna struktura spektakli. Nie będąc teatrem dramatycznym, muzycznym ani teatrem tańca, organicznie łączy wszystkie te gatunki, jednocześnie zaprzeczając ich tradycyjnemu postrzeganiu przez widza. Za artystyczny wizerunek grupy oraz jej działania odpowiada lider Zbigniew Szumski. Jest reżyserem, scenografem oraz autorem scenariuszy. Aktorzy tworząc spektakl posługują się metodą improwizacji. Często ich propozycje są odpowiedzią na rysunki Szumskiego, które, podobne muzycznej partyturze, tworzą pierwszą wersję scenariusza. Krytyka teatralna postrzega działalność Teatru Cinema jako odkrywanie i wypracowywanie nowych wizualnych wartości języka teatru. Siedzibą teatru są Michałowice w Karkonoszach.

foto. Maciej Zakrzewski

Komentarze
Udostepnij